Kalabalık bir tren, yorgun bir adam ve sessiz bir iyilik. · A2 İngilizce okuma
İngilizce metin
It is six o'clock, and the Underground in London is full of people.
Daniel is tired after a long day at the hospital shop.
He stands near the door and holds a pole with one hand.
At the next station, an old woman gets on with a heavy bag.
Nobody offers her a seat. Everyone is looking at a phone.
Daniel sees her and feels bad about it.
But there is only one free seat, and it is far from him.
He walks through the crowd and says, "Excuse me, madam, please sit here."
She laughs and answers, "Thanks, dear, but you look so grey!"
So they share the seat, and she holds his bag.
They talk about her garden until her station arrives.
Daniel gets home late, but he is not tired any more.
Türkçe çeviri
Saat altı ve Londra'daki metro insanlarla dolu.
Daniel hastane mağazasındaki uzun bir günün ardından yorgun.
Kapının yanında durur ve bir eliyle direğe tutunur.
Bir sonraki durakta yaşlı bir kadın ağır bir çantayla biner.
Kimse ona yer teklif etmez. Herkes telefona bakıyor.
Daniel onu görür ve bu yüzden kendini kötü hisseder.
Ama yalnızca bir boş koltuk var ve o da ondan uzak.
Kalabalığın arasından geçer ve "Affedersiniz hanımefendi, lütfen buraya oturun" der.
Güler ve "Teşekkürler canım, ama gri yüzlü olan sensin!" diye cevap verir.
Böylece koltuğu paylaşırlar ve kadın onun çantasını tutar.
İstasyonu gelene kadar onun bahçesi hakkında konuşurlar.
Daniel eve geç döner ama artık yorgun değildir.